Duyurular

Yemek Yememe II

Çok eski çağlarda, yüksek dağların arasında, yemyeşil ovaların,  gürül gürül akan nehirlerin ve rengârenk çiçeklerin olduğu ormanda yaşayan ağaç ailesi, Bilgin Baykuş’u artık sık sık ziyaret ediyormuş.

Yavru ağaç Bilgin Baykuş’u her ziyaretinden sonra dallarına konan kuşlara orada çok güzel vakit geçirdiğini anlatıp duruyormuş. Onunla çok güzel konuştuğunu, güldüğünü, resimler yaptığını ve çok eğlendiğini anlatıyormuş. Hatta arkadaşları Bilgin Baykuş’u çok merak etmeye başlamışlar ve Bilgin Baykuş gibi birine sahip olduğu için onu tebrik etmişler.

Bu arada yavru ağaç artık yemek yemeye başlamış. Çünkü o da artık yemek yemezse yeteri kadar büyüyemeyeceğini anlamış. Daha önce tadına bile bakmadığı pek çok şeyi hapur hupur yemeye başlamış. O yemek yedikçe yeni dalları ve bu dalların üzerinde yemyeşil yaprakları çıkıyormuş. Bu yemyeşil ağacı gören ormandaki bütün kuşlar, sincaplar, tavşanlar onu ziyarete gelip onunla arkadaş olmak istiyorlarmış. Yavru ağaç bu durumdan çok mutluymuş.

Anne ağaç ve baba ağaç da yavru ağacın yemek yemesinden dolayı çok mutluymuşlar. Üstelik artık onu yemek yemesi için zorlamıyorlar ve doydum dediğinde ona kızmıyorlarmış. Bazen anne ağaç onun midesinde ufak boşluklar olduğunu fark ederse “Bunu da yemek ister misin?” diye soruyor ama istemezse ısrar etmiyormuş.

Her geçen gün yavru ağaç büyüyor ve gökyüzüne daha fazla yaklaşıyormuş. Özellikle geceleri uzayan boyuyla yıldızlara sanki değecekmiş gibi hissediyormuş kendini… Bazen bir yıldız kayıyor ve yavru ağaç dallarıyla onu yakalayacakmış gibi yapıp oyunlar oynuyormuş.

Sabahları ise artık pek çok arkadaşı ziyaret ediyormuş. Sincaplar dallarının arasında koşuştururken, tavşanlar sincapları yakalamaya çalışıyor, kuşlar ise neşeli şarkılarıyla bu oyuna eşlik ediyorlarmış.

Anne ağaç, yavru ağaç keyifli olunca kendini çok daha iyi hissediyor ve daha fazla gülüyormuş. Birlikte eskisine göre çok daha eğlenceli saatler geçirmeye başlamışlar. Bazen de dallarını birbirlerine dolayıp sarılıyorlarmış. Baba ağaç da kocaman dallarıyla onlara eşlik ediyor ve ikisini de dallarıyla sarıyormuş.

Artık ağaç ailesi çok mutluymuş. Bütün ormanda ağaç ailesinin mutlu, neşeli kahkahaları duyuluyormuş.

(4 Yaşındaki N.Y. için yemek yemeye başlaması sonrasında yazılmıştır.)

Uzm. Ped.Hakan Emanetoğlu-Uzm. Klinik Psk. Setenay Çağlar

designed by Elma Web Tasarım Stüdyosu | Tüm Hakları Saklıdır. ©2020 hakanemanetoglu.com