Duyurular

Yemek Yememe I

Çok eski çağlarda, yüksek dağların arasında, yemyeşil ovaların,  gürül gürül akan nehirlerin ve rengârenk çiçeklerin olduğu bir yerde bir ağaç ailesi yaşıyormuş.

Baba ağaç çok büyük bir ağaçmış. Kocaman dalları, büyük yaprakları ile sanki göğe değecek gibi gökyüzüne uzanıyormuş. O kadar büyükmüş ki; güneşin ışıkları ailesine zarar vermesin diye anne ağaç ve yavru ağacın üzerine doğru eğilir onlara gölge yaparmış.

Anne ağaç da tam baba ağacın yanında renkli çiçekleri ve mis gibi kokusuyla oldukça hoş görünüşlü bir ağaçmış.

Yavru ağacı aralarına alıp mutlu ve neşeli bir hayat sürüyorlarmış.

Anne ağaç, yavru ağaç da tıpkı kendileri gibi büyüsün, renkli çiçekler açsın, güzel güzel koksun ve boyu hızla uzasın diye sık sık ona yiyecekler veriyormuş. Ama yavru ağaç nedense annesinin verdiği yiyecekleri yemek istemiyormuş.

Annesi dallarına konan kuşlardan yardım istemiş;

  • Sevgili kuşlar lütfen bana yardım edin. Siz şarkılarınızı söylerken yavru ağacıma yemeğini yedirelim ki hep böyle küçük kalmasın. O da büyüsün ve onun da dallarına konun. Ona arkadaşlık edin. Lütfen.

Kuşlar anne ağacın bu teklifini kabul etmişler. Her yemek vakti anne ağacın dallarına konup ötmeye başlıyor ve bu sayede yavru ağaç yemeğini yiyormuş. Fakat akşam olduğunda kuşlar eve dönüyor ve yavru ağaç yine yemek yemiyormuş.

Anne ağaç artık ne yapacağını bilemez hale gelmiş, çünkü yavru ağacın yemek yemezse yeterince büyüyemeyeceğinden çok endişeleniyormuş ve ormanda yaşayan Bilgin Baykuş’a başvurmaya karar vermiş. Bilgin Baykuş çocukları çok seven ve onlarla oyunlar oynayan biriymiş. Anne ağaçtan, yavru ağacı kendisine getirmelerini istemiş.

Bilgin Baykuş yavru ağaç geldiğinde onu oyuncaklarla dolu bir odaya almış. Hem oyun oynuyor hem de sohbet ediyorlarmış. Bir ara yavru ağaca;

  • Yavru ağaç neden yemek yemek istemiyorsun? diye sormuş.

Yavru Ağaç;

  • Ben yemek yiyorum ama bazen annem bana çok fazla yemek yedirmek istiyor. Ben o kadar yemeği yiyemem ki! Aslında benim için endişelendiğini biliyorum ve bu beni de üzüyor.

Bilgin Baykuş

  • Peki annene sana daha az yemek koymasını söyledin mi?

Yavru Ağaç

  • Söylemeye çalıştım ama sanırım beni anlamadı. Bir de sanırım ben onların istediği kadar büyümek istemiyorum.

Bilgin Baykuş

  • Ooo bu çok ilginç! Peki neden büyümek istemiyorsun?

Yavru Ağaç

  • Çünkü ben bu küçük halimle çok mutluyum. Annem ve babam beni bu küçük halimle çok seviyorlar. Büyüdüğümde ya beni sevmezlerse diye korkuyorum.

Bilgin Baykuş

  • Hımmm… peki sen büyüdükçe anne babanı sevmeyecek misin?

Yavru Ağaç

  • Tabii ki seveceğim. Ben onları çok seviyorum zaten.

Bilgin Baykuş

  • Bence onlarda seni, sen büyüdükçe de çok sevecekler. Tıpkı senin onları sevdiğin gibi.

Yavru Ağaç

  • Emin misin?

Bilgin Baykuş

  • Tabii ki eminim. Üstelik sen büyüdükçe şimdi çok küçük olduğun için yapamadığınız pek çok şeyi birlikte yapabileceksiniz. Birlikte daha çok eğlence yerlerine, sinemalara gidebileceksiniz, daha büyük okullara gideceğinden daha çok oyun oynayabileceğin arkadaşın olacak, senden daha küçük ağaçlar sana ağaç abla diyecek.

Yavru Ağaç

  • Hiç böyle düşünmemiştim. Bir de ben ne zaman yemek yemek istemiyorum desem ne iş yaparlarsa yapsınlar bırakıp ikisi de benimle ilgileniyorlar.

Bilgin Baykuş

  • Eveet… Sanırım sen de bu yüzden sırf onlarla beraber vakit geçirebilmek için biraz rol yapıyor olmalısın.

Yavru Ağaç gülümseyerek

  • Evet sanırım öyle. Ama bir konuda annemle konuşur musun lütfen.

Bilgin Baykuş

  • Tabii ki. Nedir o?

Yavru Ağaç:

  • Yemek yemek istiyorum ama anneme lütfen söyle… Benim tabağıma yiyebileceğim kadar yemek koysun. O zaman sana söz veriyorum yemeğimi her zaman yiyeceğim.

Bilgin Baykuş

Aferin sana yavru ağaç… Eminim yemeğini yedikçe hızla büyüyecek ve ileride çok güzel bir ağaç olacaksın.

(4 Yaşındaki N.Y. için yemek yememe problemine yönelik yazılmıştır.)

Uzm. Ped.Hakan Emanetoğlu-Uzm. Klinik Psk. Setenay Çağlar

designed by Elma Web Tasarım Stüdyosu | Tüm Hakları Saklıdır. ©2020 hakanemanetoglu.com